U bent hier

Stoelendans met empathie

In een eerdere blog hadden we het al over perceptie. Als mens met een diploma communicatie kan je dat een mooi woord vinden. Spelen met woorden en diezelfde lettercombinatie mooi of lelijk vinden, het is voor buitenstaanders waarschijnlijk even bizar als postzegels verzamelen, vliegtuigspotten of fierljeppen. Over mooie woorden gesproken trouwens.

Empathie is er nog zo eentje. Niet enkel mooi als woord maar ook de betekenis mag er wezen. De vaardigheid om je in te leven in de gevoelens van anderen. Prachtig toch? Het toeval wil nu net dat er in een voorgaande reactie op een blog gesproken werd over de eigenschappen van een bedrijfsleider en de overeenkomsten met een psychopaat. Psychopaten kampen vaak met een totaal gebrek aan empathie. Het punt is duidelijk niet?

Of bedrijfsleiders en leidinggevenden in het algemeen al dan niet empathisch zijn of nog andere eigenschappen van een psychopaat hebben, laten we hier in het midden.

Ik ben er wel van overtuigd dat een goede leidinggevende de nodige empathie aan de dag moet kunnen leggen. Het is slechts door in het hoofd en hart van medewerkers te kruipen dat je er je beleid, visie en gedrag op kan afstemmen. De ivoren toren met de grond gelijkgemaakt. Op voorwaarde dat je dan ook nog goede bedoelingen hebt natuurlijk.

Empathie kan je ook helpen bij onderhandelingen, bij klantencontacten en eigenlijk in eender welke situatie waarin mensen samenleven en/of samenwerken. Komen we zo ook weer bij relaties natuurlijk. Empathie ligt in het verlengde van een schaakspel. Door te weten wat de andere belangrijk vindt of wil beogen kan je er op inspelen en hem of haar een stap te vlug af zijn.

En we herhalen dus dat je empathie positief en minder positief kan aanwenden. Je kan dat empathisch vermogen ook verkeerd aanwenden en zo je collega’s, medewerkers en anderen schaakmat zetten. En in het harde zakenleven durft dat zeker nogal eens voor te vallen.

Als we echter uitgaan van een positieve benadering dan lijkt het me een oplossing voor heel wat conflicten, onderhandelingen en andere vervelende situaties. Sta op en verhuis naar de andere kant van de tafel. Oogkleppen af, vooroordelen in de vuilbak en stoelendans! Ga vervolgens terug zitten en probeer nu met je eigen kennis en intenties een oplossing te verdedigen voor de andere partij. Een compromis waar je dus vanuit je eigen intenties eigenlijk niet helemaal zou kunnen achterstaan. Het ego even aan de kant. De oplossing vanuit de andere kant bekeken. Niet simpel, maar het lijkt me toch wel een experiment waard. (En het is niet zoals met dierproeven dat die beestjes er achteraf nog van moeten afzien.)

Karel, Marc en Rudy weten nu wat gedaan. Het zijn stuk voor stuk wellicht verstandige mensen of daar gaan we dus maar even vanuit. Zij zijn wellicht de ideale proefpersonen om dit experiment uit te proberen. Laat Rudy pleiten voor de notionele interestaftrek en bezorg Karel wat cijfers over de gewenste opzegtermijnen van de achterban. Ik ben alvast benieuwd. En als de heren niet slagen in hun opzet, ligt dat wellicht aan de moeilijke problematiek, maar ook aan een gebrek aan empathie.

Een standbeeld voor hen drie als het lukt. (De Heilige drie vol empathie!) Als het mislukt, misschien dan toch maar voor een volgend experiment met hen naar Janssen Pharmaceutica?

Het wordt mooi weer dit weekend! Geniet ervan!