U bent hier

Ssst... geheim!

kerstbalHij is het type zakenman van lang geleden. Zelfbewust, lak aan wat mensen van hem denken, empathie staat niet in zijn woordenboek. Honderden medewerkers heeft hij aangeworven. En steevast stelt hij op het einde van elk sollicitatiegesprek dezelfde vraag: “Welk geheim van jou moet ik zeker weten voor je hier aan de slag gaat?” Verbaasd vraag ik uitleg over de creatieve insteek van deze sollicitatie-afsluiter.

“Sommigen reageren verbaasd. Anderen zeggen dat ze geen geheimen hebben. Dat vertrouw ik niet. Te brave mensen hebben vaak de grootste geheimen. En als ze zich anders voordoen dan ze zijn, wil ik ze niet in mijn bedrijf.”

En als ze een geheim delen?

“Dan is het een beetje inschatten. Ik hou niet van mensen die een ‘braaf’ geheimpje verzinnen. Zoals het type sollicitant dat op een VDAB-opleiding leert hoe een negatieve eigenschap positief te brengen. Nee, ik wil iemand met meer ballen aan zijn lijf. Met meer lef! Ja toch?"

Hij vraagt bevestiging van zijn denkwijze. Ik zwijg. Hij gaat door.

“Soms krijg ik de gekste verhalen. Een man biechtte eens heel eerlijk op dat hij zijn vrouw bedroog. Hij mocht starten. De jonge kerel die toegaf dat hij zijn leidinggevende een slag verkocht omdat de stress hem teveel werd dan weer niet.”

Geamuseerd luister ik toe. Wat een vreemde man. De verleiding wordt te groot. Ik moet het hem vragen: “Wat is uw geheim dan?"

Nu is het zijn beurt om verbaasd te zijn. Hij zwijgt, zijn ogen priemen uitdagend. Ik lach onwennig. In gedachten beleeft hij zijn geheim, daar ben ik zeker van. Maar hij zwijgt en denkt het zijne over die rare snuiter tegenover hem. Sommigen vinden het fijn om verbaal over en weer te pingpongen, anderen spelen liever alleen voor een publiek.

Aan alle werkzoekenden die al eens omver werden geblazen door bizarre sollicitatievragen: ik snap het onbegrip, de frustratie! Elke recruteerder heeft zijn stokpaardjes en voorkeuren. Soms zijn ze relevant. Soms in de verste verte niet. Jammer genoeg is er momenteel niet voor elke werkzoekende een job. En jammer genoeg kan je nooit 100% zeker zijn dat de beste kandidaat gekozen wordt. Buikgevoel en persoonlijke voorkeuren spelen altijd mee. Recruteerders onderwijzen niet het heilige evangelie. Alleen weegt een afwijzing vermoedelijk dubbel zo zwaar na bizarre sollicitatievragen over geheimen.

Ik hoef niet te solliciteren, maar ik geef toe: in de file op weg naar huis denk ik toch even na over welke geheim ik zou delen…