U bent hier

Minder subsidies, meer belastingen!

Ik ben een nieuwsgierige man. Misschien dat ik daarom ooit voor journalistiek koos. En misschien ook daarom dat ik tien jaar geleden een vaste benoeming bij de overheid vriendelijk terugstuurde. Het was tijd om, nieuwsgierig als ik ben, nieuwe horizonten te verkennen.

Toch kent m’n nieuwsgierigheid grenzen. Politiek, bijvoorbeeld. Daar waag ik me niet aan. Heb ik dan geen mening? Natuurlijk wel. Wil ik die mening bijschaven tijdens de zoektocht naar een compromis in functie van het algemeen belang? Toch maar niet. Ik heb er niet genoeg geduld voor. Ik vind het wel geweldig dat anderen zich geroepen voelen om hun dorp, landsdeel of staat te dienen door in de politiek te gaan.

Die politici, we maken ze het ook niet gemakkelijk. Elk jaar klagen en zagen we ons een ongeluk –ja, ik ook- bij de belastingaangifte over het bedrag dat we moeten ophoesten. En enkele maanden later  feesten we omdat we zoveel geld hebben ingezameld voor goede doelen. Terwijl… het gaat toch om dezelfde centen? Als we zelf kunnen kiezen wat er met ons geld gebeurt worden we gelukkiger, lijkt me. Het doet me denken aan het model van Karasek, waarbij werknemers zelf mogen kiezen hoe en wanneer ze hun werk doen. Ook dat brengt geluk. Simpel maar doeltreffend!

Dat model toepassen op onze belastingen is misschien nog niet zo’n gek idee. Ik zie het al voor me: een nieuw vakje op de aangifte. Daar kunnen we aanduiden naar welk doel of departement onze centen moeten gaan. Anno 2016 kan dat misschien zelfs met een liveshow op tv, waarbij je per sms kan stemmen? Onze beleidsvoerders zouden nog beter hun best doen om positieve projecten uit te dokteren en in mensentaal uit te leggen. Resultaat? De weerstand tegen belastingen vermindert en er zijn achteraf minder subsidies nodig. Wie weet levert het wel goede televisie op. Beter dan ‘Mijn lief is vrijgezel’, ik zeg maar wat.

Ik weet ook wel dat  het idee hierboven simplistisch en idealistisch is. Maar een idee hoeft toch niet ingewikkeld te zijn? Kijk maar naar het model van Karasek. Of je nu op kantoor zit of ergens op een terrasje: denk er eens over na. Wie doet mee?