U bent hier

Ik citeer…

Tegeltjes tegen de muur over klokjes die tikken en zonnen die ergens schijnen. Het ademt een sfeer van positivisme, geborgenheid en gezelligheid. Nonkel Phil -van Bond zonder Naam- is al enige tijd niet meer onder ons, maar zijn teksten blijven leven. Als blogger, schrijver en communicatiemens ben ik stiekem jaloers. Het is slechts weinigen gegeven om kernachtig maar krachtig de essentie van een gedachte weer te geven. Probeer eens een waarheid als een koebeest op een tegeltje van 10 op 10 te krijgen? Een vers dat de tand des tijds overleeft, herkenbaar voor jong en oud, cultuuroverschrijdend? Niet simpel. De kunstenaar verlangt naar een meesterstuk, de zanger naar een wereldhit, de schrijver naar een bestseller en deze blogger naar... zijn eigen citaat. Wie weet wordt dit uilskuiken ooit een wijze uil.

In afwachting van mijn eigen Aha-erlebnis is het gulzig graaien in de grabbelton der citaten. Het is niet onprettig om andermans werk te citeren. Elk nadeel ‘heb’ z’n voordeel dus. Sommigen proclameren filmscènes uit het hoofd. Anderen citaten. Voor de rest ben ik een redelijk normaal mens. Of het ooit zal komen? Mijn eigen citaat? We zien wel. Je weet wel, het leven is als die doos vol pralines.

Wat te zeggen als modale werkmens van deze van de Dalai Lama: “Als je denkt dat je te klein bent om het verschil te maken, denk dan eens aan in slaap vallen met een mug op je kamer.” Een mooie. Maar misschien heeft die mens gewoon heel veel tijd om over citaten na te denken. Of heeft hij een drukke agenda? Geen flauw benul. Maar het is een mooie, motiverende uitspraak. 

Een citaat moet trouwens niet altijd diepfilosofisch zijn, of betrekking hebben op de bevordering van intermenselijke relaties. "Ik moest kloppen want de bel deed het niet", geniaal! En lach maar met die "Chromed out Pimped out Pussywagon", but I love it!

Voorlopig laat ik mijn slaap niet voor het ultieme citaat dat uit mijn pen zal vloeien. "Keep calm & Carry on" heb ik ergens eens gelezen. Zou ik trouwens auteursrechten ontvangen voor mijn geniale vondst? Tegenwoordig zit de brigade van Sabam toch overal redelijk kort op? De ondernemer in mij ziet al koffiemokken, t-shirts en uiteraard petjes opduiken. Merchandising!

En je moet meegaan met je tijd. Misschien is de kalender van BZN toch een beetje voorbijgestreefd, en zijn tegeltjes ook niet meer zo hip in een strak en tijdloos interieur. Toch de mensen van ICT een keertje aanspreken om een citaten-app te ontwikkelen. Begin de dag met een citapp! “An app a day keeps the doctor away”, of zoiets? 

De laatste blog uit deze aprilreeks. Stoppen of doorgaan? Wie schrijft die blijft natuurlijk! “Qué sera, sera, the future is not ours to see, qué sera, sera!”

U was een fijn publiek! (zou Stijn Meuris zeggen)