U bent hier

Humorologie

De lente is in het land, of toch een beetje, en dan is het aangenaam om buiten van de lengende dagen te genieten. Voor tv kruipen is meer iets voor koude, donkere winteravonden. Maar met tv kijken is het een beetje zoals met seizoensgroenten eten: een mens doet het af en toe graag eens op een niet logische manier. De eerste asperges hebben me trouwens gesmaakt vorige week, maar dit terzijde.

Je kan de tv vervloeken voor de dagelijkse portie geweld, seks, vrouwonvriendelijkheid, dom entertainment van ‘reality-nitwits’ en slecht nieuws van over de ganse wereld. Maar gelukkig is er ook een tegengif: humor! En voor die humor kruipt deze blogger al eens graag voor de buis.

Smaken verschillen. De ene kan het smoelenboek van Jacques Vermeire al wat beter verdragen dan de geluidjes van Alex Agnew, maar het blijft humor! Mensen die lachen of doen lachen, hoe irritant een lach soms ook kan zijn -Alain Van Damme, iemand?- die doen geen vlieg kwaad.

Wat als Jeroen Meus het weer zou presenteren? Wat als Barbie echt zou bestaan? Wat als we in ons dagelijks leven eens wat meer humor zouden toelaten? Het leven is veel te serieus. Op straat, op het werk, in de supermarkt, iedereen loopt er verkrampt bij. Met de daver op het lijf, ingehouden, schrik om niet au sérieux genomen te worden. Laten we lekker grijs doen, want we zijn volwassen. Het wordt er al van onze kindertijd ingepompt. Tutje weg, want je bent toch al een grote jongen. De vrienden voor het leven die eens in een ‘serieuze’ relatie, het opgelegde 4 pintjes-dieet volgen. Ze bestaan. Peter Pan? Nooit van gehoord!

Humor. Voor iedereen anders, maar ook voor ieder wat wils. Het is altijd wat aftasten, en ik geef toe: een flauwe mop kan heel slecht vallen in gezelschap. Maar komaan, als dat het ergste is? Geef ze een kans, de mensen die humor en kleur willen brengen. Zoals met één dag per jaar een collectieve groene das dragen. Waarom niet? Niet geschoten is altijd mis. Zo is het met alles. Een verdienstelijke poging verdient krediet. Beter fouten maken, dan niets maken. Laat mensen zich smijten, wildenthousiast en onstuimig en dan… zien we wel waar we uitkomen.

Ik ben heus geen type dat bij het ochtendgloren op blote voeten door de dauwdruppels dartelt, noch een man van verdovende middelen die dankzij die roze bril ook de olifanten in diezelfde kleur ziet. Maar mag het iets positiever, met iets meer kwinkslag en relativeringsvermogen?

Regel nummer één bij een brainstorm: schiet niets af. Denk niet aan de obstakels, maar aan de mogelijkheden. Zie de kansen, niet de bedreigingen. En ‘wear sunscreen’. En Joke Schauvliege, tja, zij kan het toch ook niet helpen dat die muziekgroepen van tegenwoordig rare namen hebben? Als je de Vlaamse cultuurprijs uitreikt, dan is Zjef Genie best een logische keuze. Ach Joke, trek het je niet aan. Je hebt bij heel wat mensen een glimlach op het gezicht getoverd. Er zijn ministers -en zelfs doorwinterde comedians- die daar minder goed in slagen. Volhouden!

Soundtrack bij deze blog: Als ze lacht (dan is het even wereldvrede) -Yevgueni. Beter zou ik het niet kunnen samenvatten...