U bent hier

Het zonnetje in huis

Een oorzakelijk verband zal er hopelijk niet zijn, maar nade vorige blog over Erika van Tielen kondigde zij al snel haar zwangerschapaan. De Start to Smile-actie is dus vruchtbaar van start gegaan. Ons boegbeeldzal haar voorbeeldfunctie de volgende maanden ongetwijfeld met verve vervullen.

Met het vallen van de bladeren wordt het er ook op dewerkvloer niet gemakkelijker op. Het is een cliché dat mensen met de donkere maandenin zicht anders -lees minder goed- in hun vel zitten. Een weerkerend fenomeen.Het gebrek aan zonlicht en vitamine D zou daar een wetenschappelijke verklaringvoor zijn. De bewijzen kan je vinden in de cijfers van absenteïsme en zelfsarbeidsongevallen. Na de zomervakantie is het nog lang aftellen naar de gezelligeeindejaarsperiode. Het winteruur en Allerheiligen zijn niet direct factorenwaar een mens vrolijker van wordt. Het leven van alle dag weegt.

Misschien dus beter die reis naar de zon boeken in hetnajaar? Vitamines tanken. In juli en augustus is die zon hier ook wel af en toevan de partij. Maak de zomervakantie iets korter, en de Allerheiligenvakantieiets langer. Zo heeft ook de reissector er een piekperiode bij. Misschien zorgtdeze kleine vakantievariant wel voor een verlaging van de loonkost -carensdagweet je wel- en een verhoging van de productiviteit? Misschien…

Ook de gemiddelde leidinggevende heeft weleens last vande ‘herfstblues’. Een schrijnend geval hoorde ik deze week nog. De zinsnede konrecht uit de pen van Jan Eelen gevloeid zijn. Op mijn netvlies zie ik in eenaflevering van ‘Het Eiland’ Guido Palmans de Protput ontslaan. “Jij was mijnzonnetje, maar het zonnetje is nu achter de wolken en ik denk niet dat het nogterugkomt en daarom ontsla ik je.” Het kan een klassieker worden zoals 'Ikben blij dat je in mijn team zit'.

Het zou kunnen dat de leidinggevende in kwestie gewoononbeholpen was. Een cursus ‘slecht nieuws gesprek’ dringt zicht dringend op.

Misschien onderschatte de leidinggevende wel de impact van eenontslag. Het zijn gesprekken die je je tot jaren later perfect voor de geestkan halen. Zo’n ingrijpend nieuws verdient beter dan een kinderrijmpje. Eeninschattingsfout? Deze schrijver heeft niets tegen (verhelderende) beeldspraak, maar een gedichtje zonder enige verduidelijking is een zwareonvoldoende. Probeer in september nog eens beste baas. En hou zolang debetrokken werknemer in dienst.

Of misschien was de leidinggevende wel van slechte wil?Misschien interesseerde het hem geen ene moer hoe de ontvanger van zijncreatieve boodschap zich voelde. Los van de financiële onzekerheid dieuit een ontslag voortvloeit. Misschien was het echt wel de improvisatie van hetmoment. Waarom zo’n gesprek voorbereiden, want ik ben de baas? In dat geval ishet beter geen woorden vuil te maken aan het hoofdpersonage, enmisschien is het dan ook maar beter om niet voor zo’n heerschap te blijvenwerken. Ander en beter! Misschien? Heel zeker!

Deze ondernemer denkt ondertussen na over een positiefrijmpje voor zijn volgende blog!