U bent hier

Het vallen van de bladeren

Eind september. Ik schrijf deze blog vanop een zonnig terras. Als de straat niet bezaaid was met vallende bladeren, zou het zomaar mei of juni kunnen zijn. Als herfst-type klaag ik niet. Zo’n nazomer of hippe ‘indian summer’, ik kan er absoluut keihard van genieten. Gisterenavond was er wel een kerstaflevering van The Simpsons op tv. Terrasje en Kerst. Een mens zou van minder in de war geraken toch?

Genietend van mijn cola zero, ben ik druk bezig met het uitschrijven van een publiciteitsactie voor april volgend jaar. Als dat is afgewerkt, moet ik dringend een concept kiezen voor de nieuwjaarsreceptie. Vuurkorven, warme chocolademelk en pannenkoeken of toch maar worstenbroodjes? Vooruitzien is een must. Qua budget is het zelfs niet verkeerd om nog verder dan een jaar te kijken voor investeringen, plannen en ambities.

Kan een bedrijfsleider dan niet één keer voluit genieten van een zomers, sorry, herfstig terras? Uiteraard wel. Soms wordt het tegendeel beweerd, maar bedrijfsleiders zijn ook maar mensen van vlees en bloed. Terrasje, drankje, portie gemengd en goed gezelschap. Onthaasten, even niet plannen. Het leven kan simpel zijn, maar we dwalen af.

Voor mij is genieten af en toe best moeilijk. Want er is altijd wel iets te doen of af te werken. En er is altijd iets dat nog beter kan, of moet worden. Perfectionistisch moet je toch wel een beetje zijn, niet? Iemand een burn-out om de hoek zien loeren? Op het moment dat de positieve jaarcijfers bekend worden in het najaar -en ik moet stralen van tevredenheid- zit ik volop in de waan van de dag, en van misschien wel een tegenvallende start van volgend jaar. Resultaat: de positieve cijfers worden net iets te snel in de kast gezet, zonder een momentje om even alle medewerkers proficiat te wensen en een glaasje te drinken. Zonder even -met een glimlach op de lippen, de ogen dicht- achterover te leunen in die bureaustoel. En als dat volgende voorjaar dan toch goed meevalt? Dan ben ik waarschijnlijk alweer wat ongerust over het najaar.

We zijn nu een week verder, en het is écht herfstweer. De verwarring is weg. Het waait, het regent, het is vroeg donker. Ik ben een gelukkige ziel, want verwarring is niet nodig. De cijfers van vorig jaar én dit jaar zijn veelbelovend. En ook in die van volgend jaar zie ik serieuze mogelijkheden. Maar ik ben realistisch en besef dat het niet vanzelfsprekend is. Ik blijf perfectionistisch. Misschien ligt het aan mijn opleiding mindfulness eerder dit jaar, maar mijn tip voor het najaar is: welke job je ook hebt of zoekt, plan een beetje, maar geniet van elke dag en van elk resultaat, met volle teugen. En van elk terrasje, of het nu regent of de zon schijnt. Schol!