U bent hier

De job van je leven

Interessante ontwikkelingen in zowat alle pers de laatste weken: K3 stopt ermee, en Studio 100 zoekt vervanging!

Het gaat hier om een baan met onregelmatige uren, weekendwerk, duizenden kilometers woon-werkverkeer per jaar, een instant vernietiging van je privéleven en werkkledij die op zijn minst gezegd kleurrijk en speciaal te noemen is. En dat ganse pakket voor ongeveer 2000 Euro netto. Of er al dan niet maaltijdcheques worden aangeboden, werd niet vermeld in de gespecialiseerde pers. Verhoudingsgewijs absoluut geen top-deal me dunkt.

Dat loon blijkt, uit recent onderzoek, wel zo ongeveer het gemiddelde in België te zijn. Maar iedereen kent uiteraard het verhaal van de man die verdronk in een vijver van gemiddeld één meter diep. Voor de ene veel, voor de ander weinig, het doet in deze blog niet echt ter zake.

Om terug te komen op de aangeboden vacature. De werkomstandigheden zijn op zijn zachts gezegd niet ideaal. En toch! Op slechts enkele dagen tijd overspoelden duizenden sollicitanten de postbus van dat bedrijfje in Schelle. Kunnen we daaruit besluiten dat werknemers tot veel bereid zijn als ze maar de job van hun leven vinden? Of is het BV-schap een uitzondering, en een oogverblindend levensdoel voor heel wat Jannen en Annen met de pet?

Het eerste het beste boekhoudkantoor of dienstencheque-bedrijf zie ik nog niet direct zulke aantallen werkwilligen ontvangen. Opvallend toch? Misschien kan het een les zijn voor bedrijven, om jobs aantrekkelijk te maken. Zowel naar inhoud, werksfeer als appreciatie. Een boekhouder kan niet optreden in het Sportpaleis, maar een schouderklopje van de baas en een feestje bij goede resultaten komt misschien in de buurt. Een tip ook voor de duizenden mensen in eender welke ondernemingsraad: de voldoening van een positieve werksfeer is naar mijn bescheiden mening een veelvoud van de reactie op pakweg de verhoging van een telefoonvergoeding met een paar eurocenten.

Waarom die scherpe reacties op langer werken tot ons pensioen? Als je je job graag doet (en het fysiek aankunt) is dat toch niet de ergste straf? Misschien toch een teken aan de wand dat vele werknemers absoluut niet gelukkig zijn in hun job.

De hele saga van Josje, Karen en Kristel leert ons trouwens nog een andere les. Duizenden meisjes, jongedames en vrouwen staan te popelen in een lange kleurrijke  rij. Iedereen is vervangbaar. Van Afrika tot in Amerika.

In tijden van welig tierende burn-outs is ook dat iets om in het achterhoofd te houden. Niemand is onvervangbaar, of je nu ros, blond of zwart bent. De muziek zal altijd blijven spelen, de wereld blijft wel draaien.

De nieuwe ster van K3 zal deze blogger alvast niet worden. Het profiel paste niet honderd procent, maar als de Romeo’s ooit stoppen, wie weet!