U bent hier

‘Blij dat je in mijn team zit’

team beklimt bergIn ons professionele leven hebben we wellicht allemaal weleens met verfballetjes naar elkaar geschoten, of tijdens heuse overlevingstochten een touwenparcours boven het water uitgetest. Teambuilding! Anno 2014 is het aanbod immens. Samen koken, samen een moordenaar klissen in een onbekende stad, alles kan, alles mag. Op vrijdag samen een pint gaan drinken zoals vroeger kan ook, het hoeft niet altijd spectaculair of grensverleggend te zijn. De ene collega vindt het allemaal al wat leuker dan de andere.

Om tot goede werkresultaten te komen, is het smeden van een hecht team geen overbodige luxe. In de sportwereld is het concept al veel langer ingeburgerd. Toen meneer Dedecker nog gewoon een judo-coach was, ging hij met zijn vedetten simpelweg een berg beklimmen. Een beetje gekkenwerk, maar de resultaten gaven hem gelijk. Toeval?

In de sportwereld wordt het groepsgebeuren er uitdrukkelijk ingepompt. Op tijd aan tafel of een boete. Iedereen in dezelfde outfit, geen uitzonderingen toegelaten. Geen mobiele telefoon in de kleedkamers. Bij sommige trainers moet je zelfs een mop vertellen bij een overtreding van het reglement. Je bent een goede motivator (of tiran?) als je dit in een wereld vol uiterste ambitieuze vedetten ingeburgerd krijgt.

In het bedrijfsleven wordt er vaak minder fanatiek met dit groepsgebeuren omgegaan. Sommige HR-diensten selecteren erg streng. Allerlei psychologische analyses, doorlichtingen en gesprekken moeten ervoor zorgen dat de nieuwe kracht past bij het bedrijf, het team, de directe collega’s. Als het contract eenmaal getekend is, wordt er niet veel meer gedaan om het groepsgebeuren te stimuleren, te versterken. Een gemiste kans.

Anderen halen bij wijze van spreken dan weer de eerste de beste in huis. En dan maar hopen dat het met één schamele, jaarlijkse groepsactiviteit allemaal wel in orde komt? Liefde is een werkwoord. Teambuilding ook me dunkt, elke dag opnieuw.

Het brengt ons bij een moeilijke afweging. Kiezen we voor de kandidaten met de meeste kwaliteiten, of voor diegene waarmee je het meest de befaamde ‘klik’ hebt. We brengen meer tijd op het werk door dan thuis, bij de mensen die we graag zien. We moeten almaar langer werken vertelt men ons. Als je jarenlang hetzelfde kantoor moet delen, kan je toch maar beter een beetje een goed gevoel bij mekaar hebben? Het zal de resultaten positief beïnvloeden. Moeilijke afwegingen. Aan kwaliteit kan je werken, aan teamspirit ook, maar toch iets minder?

En om dan toch de vergelijking verder te zetten met de sportwereld. In vele sporttakken is het een ongeschreven wet om na een periode van drie jaar de coach te vervangen. Omdat dan de chemie tussen leider en ploeg uitgewerkt zou zijn.

Bedrijven denken misschien op iets langere termijn, maar toch is het iets om over na te denken. Moet ik me, na 8 jaar, zorgen beginnen maken? Ik troost me met de gedachte dat Sir Alex Ferguson enkele decennia lang Manchester United naar ongekende successen leidde.

Ondernemen is geen wetenschap! Ik begin alvast wat opzoekingswerk. Niet naar een nieuwe job, wel naar boeiende activiteiten om mijn fantastische ploeg gedreven, gemotiveerd en hecht te houden.